Ana / Alıntı / “Satacaklar oğlum İrfan!”

“Satacaklar oğlum İrfan!”

mizraksiz_ilmihal_3_kapakMızraksız İlmihal’den çıkarılmış bölümleri çok sordunuz. Burada öyle bir bölümün hikayesi var.

Mızraksız İlmihal’i bitirdiğimde İstanbul’da, Langa’da bir öğrenci evinde kalıyordum. Daktilodan taze çıkmış sayfaları, aralarında Hasan Aycın ve o sırada birlikte kaldığımız sevgili dostum Altay Ünaltay’ın da olduğu bir kaç yakın dostuma okuttum. Bazı bölümlerini çok sert bulan dostların itirazlarına rağmen korudum ama uzunca bir bölümü tamamen çıkarmaya ikna edildim. Altay, “diğer kısımlardan ötürü zaten dışlanmaya aforoz edilmeye hazır ol ama sen bize lazımsın; bu kısımları yayınlarsan, Allah korusun bir kaç bıçaklı sopalı manyağa linç ettirirler seni, üstelik çok karamsar!” demişti.

En sert bulunan o bölüm, “Satacaklar oğlum İrfan, her şeyi satacaklar!” diye bir bölümdü. İrfan’la Çanakkale’de bir köy evine çekilmiş, İrfan‘ın “yaşayan efsane” dediği Nurettin Abi arasındaki diyalogu içeriyordu ve Yunan tiyatrolarındaki koroya omaj yapan bir tarzı vardı. Bölümün sayfaları şu anda elimde değil. Bir yerden çıkacak inşallah. Ama Nurettin Abi uzun uzun ‘İslamcı Camia’daki dernek, vakıf, cemaat, birlik, yurt, işyeri, yayınevi, dergi, gazete ve parti teşkilatlarında lider, yönetici, ağabey, hoca, başkan, yönetmen, başyazar, reis vb. pozisyonlardaki insanların karakteristik özelliklerini sıralıyordu. Mesele şu ki, o özelliklere bakarak herkes bildiği şahısları kolayca tanıyacaktı. Orada listelenenlerin pek çoğu daha sonra Ak Parti iktidarından en çok yararlanmış olanlar.

Bölümün bir yerinde, Nurettin Abi, kahramanımız İrfan’a söyle diyordu sonra:

Nurettin Abi: “Olum irfan, sen siyer okudun mu? Hatırla bakiim Hz. Peygambe’re ilk iktidar teklifini.”

“İslami harekete, düzenin ilk uzlaşma teklifidir o Hasan Abi, hatırlamaz olur muyum?”

Nurettin Abi: “Mekke’nin en güçlüleri, bir araya gelip bir teklifte bulundular ona.”

Koro: “Güç istiyorsan, her birimiz kendi adamlarımızdan kölelerimizden verelim sana en güçlü sen ol! Kadın istiyorsan sana Mekke’nin en büyük haremini kuralım! Zenginlik istiyorsan, her birimiz altınlarımızın bir kısmını sana verelim, en zenginimiz sen ol!”

Nurettin Abi: “Yumuşat biraz üslubunu dediler…”

Koro: “Biraz uyumlu ol, biraz gerçekçi ol! “

Nurettin Abi: “Olum irfan bunlar işte bu senin gibilere burs verenler, vakıf, dernek, cemaat, parti yürütenler, bu köşe başlarını tutanlar, bu mürai tezgahtarlar var ya, bunlar da okudular o siyeri ve o teklifin geleceğini biliyorlar. Ağızları sulana sulana teklifi bekliyorlar. İnandıklarımızın bedelini ödemeye razı olmadığımız için, bu karakterlerce idare edilmeye razı olduğumuz için düşmanın biçeceği bedele razı olacağız. Ve bunlar var ya bunlar, satacaklar oğlum; her şeyi satacaklar! Tuttukları her köşe bir devşirme çiftliği olacak. En karaktersizlerimizi alacak teklifi getirenler ve onları Dar’ün Nedve’de sofraya oturtacaklar!”

Koro: “İktidar olacağız oğlum! İktidar!”

Nurettin Abi: “…Ve sofra sahiplerine yaranmak için takla üstüne takla atacaklar. Onlardan daha acımasız daha zalim olacaklar.
Bütün mücadelenin biriktirdiği kavramlarla konuşan bir puştlar düzeni kurduracaklar bize.”

“Putkıran değil miyiz Nurettin abi, gerekirse puşt-kıran olalım abicim, vaz mı geçelim yani?”

Koro: “Çanakkale geçilmez! Çanakkale geçilmez!”

Kitap yayınlandıktan 3 yıl sonra, Refah-Yol döneminde 1996’da Bursa MGV’nin düzenlediği ve Metin Külünk’ün de davet edildiği bir panelde, gençlere, çıkarılan o bölümün temasıyla aynı doğrultuda bir konuşma yapmıştım:

“...Sayısız Müslüman vakfın tabelalarının yükseldiği Fatih’te,  Çarşamba Pazarı’nın bitiminde yüzlerce kadın, yerlere atılmış çürük sebzeleri toplarken, ahlaksızlık ve adaletsizlik almış başını giderken, gelecek korkusu altmış milyonun boynunu bükerken, insanlar hastanelerde, adliyelerde, karakollarda rezil kepaze edilirken, kullarla Allah arasında dikilmiş ve yeryüzünü fitneye fesada acı ve umutsuzluğa boğan şeytan uygarlığı egemenliğini evrenselleştirirken; Müslümanlar nerede?

Yoksa Müslümanlar; katiller, ifritler, ahlaksızlar, düzenbazlar egemenliğini yeşile mi boyayacaklar?..

Müslüman aktörlerin, aydınların bizim adımıza kürsülere, vitrinlere çıkanların, politikacıların belirgin özelliği nedir? Onları Müslüman kılan nedir? Müslümanlığın sembollerinden söz ediyor olmaktan öte nedir kavgasını verdikleri şeyler? İnsanlara teklifleri, çağrıları nedir? Nedir karakteristik özellikleri? Cesur olmaları mı? Ahlak timsali olmaları mı? İzzet ve vakar bir karşılık, bir katkı, bir cevap üretti mi bizim adımıza konuşanlarda? Rüstem’in halısına saplanan mızrak nerede? Hangi vakfın, cemaatin, derneğin elinde? ‘İnsanları kula kulluktan Allah’a iman’ın özgürlüğüne çıkaralım diye bizi Allah getirdi buraya’ diyen o mızrak nerede? Özgürlüğün ve adaletin bayrağı Müslümanlarda mı? Yeryüzünün şeytana karşı son umudu, yegane umudu olan İslam’ın mensupları, ümmet haritasının kalbinde yerinde sayıyor, çürüyor, yozlaşıyor…

Kamulaştırılmış, hizaya sokulmuş, ve kurumlaşmış dinin kişiliği, farklılığı, özgürlüğü, kendi iradesinin sorumluluklarını taşıma imkanlarını budayan ağabey ve hocaların; onların ucuz işgücüne, uyuşuk ihtiyarlara çevirdiği Müslüman gençler hangi bayrağı taşıyor? Rüstem’in halısına saplanan mızrak: Hz. Ömer’in mızrağı, “Ya Ömer eğer yanlış yaparsan seni biz düzeltiriz” diyen eğri kılıçtan bağımsız mıydı?

…derhal sahici, kendisi olan, geçtiği yerde iz bırakan, ‘biz ve onlar yok, adalet ve herkes var’ bayrağını yükselten, sıradışı, çağdışı, çizgi dışı, hiyerarşi dışı, ahlaklı ve imanlı bireyler olmaya…

Hakkında Mehmet Efe

1969 Malatya doğumlu, ilk ve ortaokullarını Malatya’da tamamladı. İstanbul Kabataş Erkek Lisesi’nden sonra İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi’ne girdi. Aynı okulun Radyo/T V Bölümünü bitirdi. Selam, Kültür-Edebiyat, Milli Gazete, Son Kuşak, Zaman, Mavera, Girişim, Aralık, Kitap Dergisi, Albatros, İkindiyazıları, Yerliler, iki Yaprak, Yeni Dergi, Ustura, Ülke ve Yeni Şafak gibi dergi ve gazetelerde şiir, öykü ve çeşitli yazıları yayınlandı. 1986’da “Son Kuşak Edebiyat” ve 1988’de “Aralık” dergilerini çıkardı. 1992 Mayısında “Yerliler” (Bağımsız Gençliğe Alternatif Dergi) dergisini çıkardı. Derginin 3. sayısı toplatıldı ve dergide yer alan başyazısından ötürü İst. 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nde TCK 159/1 Md.’den 1 yıl ağır hapis cezasına çarptırıldı. Atlas Gösteri, Azim Dağıtım Grubu ve Feza Film gibi sesli ve görüntülü yayın kuruluşlarında metin yazarı, senarist, seslendirme yönetmeni ve yapımcı olarak çalıştı. “Hudeybiye”, “Yıldızlar Gibi”, “Mekke’nin Fethi”, gibi çeşitli radyo tiyatroları ve film senaryoları kaset olarak yayınlandı. 1986’da ” Gece oyuncuları”, 1989’da “Tiyatrocular” topluluklarının kurucuları arasında yer aldı. Adı geçen topluluklarla, Çağrı Sahnesi ve Birlik Sanat’ta da profesyonel tiyatroculuk yaptı. “Zavallı Martı”, “Sanat Manat’a Karşı” (İbrahim Sadri ile birlikte) ve “Bir Melon Şapka” isimli oyunları sergilendi. İstanbul Radyo Pendik’te yayın yönetmenliği ve Günışığı FM’de Hafta içi her sabah ‘Gazeteleri Tarama’ programını hazırlayıp sundu. Bir süre serbest reji asistanlığı (yardımcı yönetmenlik) yaptı ve TGRT için çalıştı. 1993’te Kanal 6 Televizyonuna girdi. Burada metin yazarı, yapım ve program danışmanı, editör ve yönetmen olarak çeşitli birimlerde çalıştı. Yeni Şafak Gazetesi’nin kurucuları arasındaydı. Aynı gazetede köşe yazarlığı yaptı. 16 Eylül 1995 günü “Şeriatçılar göreve” başlığıyla yayınlanan son yazısıyla Yeni Şafak’taki “Yerliler” köşesine veda etti. Ezel Erverdi ile birlikte Haftalık Ülke dergisini kurdu. Derginin (30 Haziran – 6 Temmuz) tarihli 4. sayısında yer alan “Hiçbir şeye katılmıyorum, hiçbir şeye! Yürü git işine!” başlıklı yazısından dolayı tekrar TCK 159/1’den “Cumhuriyet’i Tahkir ve Tezyif Etmek” suçlamasıyla 2. Ağır Ceza’ya sevk edildi. Suç tekrarı ve önceki infazından dolayı 6 yıl 10 ay hapis cezası alma tehdidi altında yargılandı. 31/01/1997 günkü son duruşmada yaptığı savunmadan sonra savcının talebiyle beraat etti. Sinema ve Bilişim konularında çalışmak üzere ABD’ye gitti. ABD’de sinema, dijital medya, özellikle bilişim teknolojisi konularında çalıştı. Pekçok dünyaca ünlü TV (E. W. Scripps gibi), dijital medya ve Silikon Vadisi’nin bilişim ve teknoloji firmalarında (Yahoo! gibi) mühendislik, yöneticilik (Director) ve teknolojiden sorumlu genel müdürlükler (CTO) yaptı. 1997’den beri yaşadığı ABD’den 2013 başında kesin dönüş yapmak üzere ülkesine döndü. İlk kitabı “Mızraksız İlmihal” (roman) Mayıs 1993’te Vural Yayınları arasında çıktı. Kitapları: BURADAYIZ HİÇBİR ŞEYE KATILMIYORUM, HİÇBİR ŞEYE… MIZRAKSIZ İLMİHAL

Bunu da okuyun...

Andolsun ve Hamdolsun ki…

NOT: Bu yazı Mehmet Efe’nin blogundan, yorumlarıyla ve yorum tarihleriyle birlikte aynen kopyalanmıştır. “O halde ...

NOT: Lütfen yorumlarınızı ekleyin. Merak etmeyin, eposta adresiniz yayınlanmıyor ve paylaşılmıyor.

Yazıyı sitenizde ‘blog’unuzda filan paylaşırken lütfen giriş kısmından sonrasına LİNK vererek buraya yönlendirin çünkü eklenen yorumlar da yazı kadar önemlidir ve düzeltme veya güncelleme yapabilirim.

 

Bir cevap yazın